Monday, May 01, 2006

O fool, chant the Name of the Lord!

ਰਾਗੁ ਸੋਰਿਠ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀ ਕੀ

ਿਕਆ ਪੜੀਐ ਿਕਆ ਗੁਨੀਐ॥
ਿਕਆ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾਂ ਸੁਨੀਐ॥
ਪੜੇ ਸੁਨੇ ਿਕਆ ਹੋਈ॥
ਜਉ ਸਹਜ ਨ ਿਮਿਲਓ ਸੋਈ॥1॥
ਹਿਰ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਜਪਿਸ ਗਵਾਰਾ॥
ਿਕਆ ਸੋਚਿਹ ਬਾਰੰ ਬਾਰਾ ॥1॥ ਰਹਾਉ ॥
ਅੰਿਧਆਰੇ ਦੀਪਕੁ ਚਹੀਐ॥
ਇਕ ਬਸਤੁ ਅਗੋਚਰ ਲਹੀਐ॥
ਬਸਤੁ ਅਗੋਚਰ ਪਾਈ॥
ਘਿਟ ਦੀਪਕੁ ਰਿਹਆ ਸਮਾਈ॥2॥
ਕਿਹ ਕਬੀਰ ਅਬ ਜਾਿਨਆ॥
ਜਬ ਜਾਿਨਆ ਤਉ ਮਨੁ ਮਾਿਨਆ॥
ਮਨ ਮਾਨੇ ਲੋਗੁ ਨ ਪਤੀਜੈ॥
ਨ ਪਤੀਜੈ ਤਉ ਿਕਆ ਕੀਜੈ ॥3॥7॥

What use is it to read, and what use is it to study?
What use is it to listen to the Vedas and the Puraanas?
What use is reading and listening,
if celestial peace is not attained? ||1||
The fool does not chant the Name of the Lord.
So what does he think of, over and over again? ||1||Pause||
In the darkness, we need a lamp
to find the incomprehensible thing.
I have found this incomprehensible thing;
my mind is illuminated and enlightened. ||2||
Says Kabeer, now I know Him;
since I know Him, my mind is pleased and appeased.
My mind is pleased and appeased, and yet, people do not believe it.
They do not believe it, so what can I do? ||3||7||


i'll fix it later.
---
edit: fixed.

Waheguru Ji Ka Khalsa Waheguru Ji Ki Fateh

2 Responses to “O fool, chant the Name of the Lord!”

Leave a Reply

_/\_